เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 82 เยี่ยนอวิ๋นแปด: บนโลกนี้ไม่มีใครที่ข้าไม่กล้าฆ่า เจ้าก็ไม่มีสิทธิ์
หลี่ซื่อหมินคิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วพูดว่า “ได้!”
หลี่เค่อกลัวหลี่ซื่อหมินจะไม่ยอม เลยจงใจไม่ลงรายละเอียดเกี่ยวกับความบันเทิงในหนังสือพิมพ์ เขียนไว้แค่พวกเหลาสุรา โรงน้ำชา ร้านอาหารเท่านั้น...
“ขอบพระทัยเสด็จพ่อ ลูกจะรีบไปเตรียมการเดี๋ยวนี้พ่ะย่ะค่ะ”
พอวิ่งไปถึงหน้าประตูตำหนัก ก็วิ่งย้อนกลับมาพูดว่า “เสด็จพ่อ เชิญท่านปู่มาร่วมด้วยได้ไหมพ่ะย่ะค่ะ”
หลี่ซื่อหมินนิ่งเงียบ เขาเองก็อยากใกล้ชิดกับไท่ซ่างหวงบ้าง แต่ติดตรงที่ไท่ซ่างหวงไม่แม้แต่จะมองหน้าเขาด้วยซ้ำ เห็นเขาเป็นเหมือนศัตรูคู่อาฆาต
อันที่จริง พอตกดึกทีไร คนที่เขารู้สึกผิดด้วยมากที่สุดก็คือไท่ซ่างหวง
พ่อแท้ๆ ยังมีชีวิตอยู่แท้ๆ แต่กลับกตัญญูไม่ได้ นี่คือเรื่องที่ทรมานที่สุดในชีวิต และเป็นเรื่องที่น่าเสียดายที่สุดด้วย
“เสด็จพ่อ จริงๆ แล้วท่านปู่เองก็อยากให้ครอบครัวเราอยู่พร้อมหน้าพร้อมตารักใคร่กลมเกลียวกันนะพ่ะย่ะค่ะ...”
“ไสหัวไป...”