ตอนที่ 66 เยือนกระท่อมหญ้าสามครา

ตอนที่ 66 เยือนกระท่อมหญ้าสามครา

เที่ยงวันต่อมา ที่หน้าจวนอ๋องสู่

ผู้คนเดินกันขวักไขว่ พ่อค้าแม่ค้าส่งเสียงร้องเร่ขายของกันไม่ขาดสาย แถวนี้เดิมทีก็เป็นที่ตั้งแผงค้าของพวกเขาอยู่แล้ว

ต่อมาพออ๋องสู่ย้ายเข้ามา ทุกคนก็นึกว่าจะโดนไล่ที่เสียแล้ว

แต่ที่ไหนได้ อ๋องสู่กลับมีเมตตา แถมยังช่วยแบ่งล็อกแผงค้าให้อย่างเป็นระเบียบ

หากว่าตามคำพูดของอ๋องสู่เป๊ะๆ ก็คือ เสด็จพ่อทรงรักราษฎรเหมือนลูก แล้วพระองค์จะเห็นแก่ตัวแย่งชามข้าวของลูกหลานเสด็จพ่อไปได้อย่างไร

ให้ทุกคนมาตั้งแผงหน้าจวนอ๋องสู่ก็ดีเหมือนกัน ก้าวพ้นประตูก็ซื้อของได้ หิวเมื่อไหร่ก็มีของกิน แบบนี้ไม่ใช่วินวินกันทั้งสองฝ่ายหรอกหรือ

ค่าเช่าแผงแถวนี้เลยแพงหูฉี่ แต่พ่อค้าแม่ค้าก็ยังแย่งกันอยู่ดี สาเหตุหลักก็เพราะจวนอ๋องสู่ซื้อของเยอะจนน่าตกใจ

เยี่ยนอวิ๋นต้าเป็นชายวัยสามสิบต้นๆ การร่อนเร่อยู่ในทุ่งหญ้ามาหลายปีทำให้เขาดูผ่านศึกและกรำโลกมาไม่น้อย