ตอนที่ 47 ม้าฝีเท้าดีมีอยู่เสมอ แต่ป๋อเล่อไม่ได้มีบ่อยนัก

ตอนที่ 47 ม้าฝีเท้าดีมีอยู่เสมอ แต่ป๋อเล่อไม่ได้มีบ่อยนัก

ในห้องกินข้าว

หลังควักเงินไปหมื่นก้วนคราวก่อน จวนอ๋องสู่ก็เปลี่ยนไปคนละเรื่องเลย แค่ห้องกินข้าวยังตกแต่งซะหรูเชียว

ในห้องกินข้าว ซ้ายขวาจัดที่นั่งไว้อย่างละสิบที่ โต๊ะเล็กกับเบาะรองนั่ง นี่แหละของต้องมีเวลาขุนนางโบราณเลี้ยงแขก

บนโต๊ะตั้งจอกเหล้าสำริด ขวดกระเบื้องใส่สุราอย่างดี ข้างๆ แต่ละที่นั่งยังมีสาวใช้หน้าตาสะสวยคุกเข่านั่งอยู่ด้วย

ทุกคนเห็นแบบนี้แล้วตกใจกันใหญ่ นึกไม่ถึงว่าอ๋องสู่จะต้อนรับพวกตนแบบจัดเต็มขนาดนี้

ว่าตามจริง อ๋องสู่รับคนระดับสูงเข้ามา ก็แค่ลูกจ้างทำงานให้อ๋องสู่เอง อ๋องสู่จ่ายเงิน พวกเขาออกแรง เท่านั้นแหละ

แต่อ๋องสู่กลับมองพวกเขาเป็นแขกในสังกัดไปเสียแล้ว

“พวกข้าขอขอบคุณอ๋องสู่”

“ทุกท่านนั่งเถิด เดี๋ยวอาหารก็มา”