เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 34 เปิ่นหวางเป็นสุภาพชนตัวจริง ไม่เคยคิดจะไถใคร
หลี่ยวนพร่ำบ่นอยู่นานสองนาน สรุปใจความได้แค่อย่างเดียวคือ ตัวเขาไม่มีเงิน
หลี่เค่อยังไม่ยอมแพ้ ถามต่อว่า “เสด็จปู่ อย่างน้อยก็น่าจะมีติดก้นถุงอยู่บ้างใช่ไหมพ่ะย่ะค่ะ”
“เหล่าเฮย พวกเราเหลือเงินอยู่อีกเท่าไหร่” หลี่ยวนหันไปถามขันทีเฒ่า
ขันทีเฒ่ายิ้มเจื่อนๆ พลางตอบว่า “ทูลไท่ซ่างหวง หลายปีมานี้พระองค์ทรงใช้จ่ายค่อนข้างมาก เงินที่ฝ่าบาทถวายให้แต่ละปีไม่พอให้พระองค์ทรงใช้เลย ตอนนี้พวกเราเหลืออยู่ห้าพันก้วนพ่ะย่ะค่ะ!”
ในใจหลี่เค่อกรีดร้องโหยหวนเหมือนตัวตุ่น
ห้าพันก้วน เป็นถึงไท่ซ่างหวงแห่งต้าถัง แต่พระองค์กลับมีทรัพย์สมบัติแค่ห้าพันก้วนเนี่ยนะ
ทำไมไม่หาเต้าหู้สักก้อนมาโขกหัวตายไปซะล่ะ
“ยกให้เค่อเอ๋อร์ไป!”
“พอกลับไปแล้ว ของอะไรที่ไม่ใช้ก็เอาไปขายให้เกลี้ยง แล้วส่งเงินมาให้เค่อเอ๋อร์ที่นี่”