กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 28 กลืนความแค้นนี้ไม่ลง ก็มาแบ่งปันความสุขกันทุกคนเลย
“ฟู่อาน ฟู่อาน...”
หลี่เค่อยังไม่ทันได้คิดเรื่องคนญี่ปุ่น ก็เดินขากระเผลกเข้ามาหาฟู่อานที่สลบไสลอยู่
ตอนนั้นเองฟู่อานก็ค่อย ๆ ฟื้นขึ้นมา พยายามจะฝืนลุกขึ้น แต่เจ็บปวดไปทั้งตัวจนต้องหน้าตาบูดเบี้ยว
“ท่านอ๋อง ท่านไม่เป็นอะไรก็ดีแล้ว... ขอรับ”
“มีคนไปทำอะไรกับม้า แล้วก็ตัดเชือกบังเหียนขาดด้วย”
“ท่านอ๋อง เป็นเพราะผู้น้อยประมาทเองขอรับ”
หลี่เค่อยิ้มเห็นฟันขาววับ ยิ้มกว้างมาก แต่ดูแล้วกลับน่าขนลุก
“รอดตายมาได้ก็ต้องมีโชคตามมา แค่พวกเรายังมีชีวิตอยู่ก็พอแล้ว”