กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 17 จ่างซุนชงถูกอ๋องสู่ปั่นจนเป็นบ้า
“อ๊าก...”
แส้นี้หลี่ซื่อหมินใส่แรงสุดตัวแล้วฟาดลงมาเต็มเหนี่ยว ผลคือหลี่เค่อกลิ้งหลบไปกับพื้นอย่างคล่องแคล่ว
ปลายแส้จึงพัดพาดุจพายุฝน แล้วหวดเข้าที่หน้าของจ่างซุนชงอย่างจัง
รอยเลือดสายยาวลึกแทบถึงกระดูก ความเจ็บปวดทำเอาจ่างซุนชงกรีดร้องลั่น ก่อนจะสลบเหมือดไปทันที
ส่วนหลี่เค่อพอตะเกียกตะกายลุกขึ้นได้ ก็รีบมุดไปหลบอยู่หลังหวังเต๋อ มองหลี่ซื่อหมินที่กำลังยืนอึ้งทำอะไรไม่ถูกด้วยความใจหายใจคว่ำ
หลี่ซื่อหมินเองก็คิดไม่ถึงว่านอกจากจะไม่โดนอ๋องสู่แล้ว ยังเผลอไปฟาดจ่างซุนชงเข้าเต็มแรง เรื่องมันชักจะวุ่นไปกันใหญ่แล้ว...
“ใครก็ได้ แบกออกไปหาหมอหลวงเดี๋ยวนี้!”
จากนั้น เขาก็ก้าวตรงเข้ามาหาหลี่เค่อเหมือนราชสีห์กำลังคลั่ง
“เสด็จพ่อโปรดระงับโทสะ ลูกมีเรื่องจะกราบทูลพ่ะย่ะค่ะ...” หลี่เค่อโบกมือพัลวันพลางถอยกรูด