กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 254 - เจ้าฝึกวิชามารใช่หรือไม่?
เมื่อคิดถึงตรงนี้
ซูไท่ไป๋ก็ขมวดคิ้ว เอ่ยปากถามว่า
"เจ้าอยากจะปล่อยคนเหล่านี้ไปงั้นหรือ"
ซูฮ่าวและพวกอีกสามคน แม้จะไม่ได้พูดอะไร แต่ในดวงตากลับแฝงความเคร่งเครียดเอาไว้
พวกเขาล้วนไม่อยากให้ซูม่อเกิดความสงสารเห็นอกเห็นใจขึ้นมาในเวลานี้
ในใจของพวกเขา ต่างก็ฝากความหวังอันยิ่งใหญ่ไว้ที่ตัวซูม่อ
พวกเขายิ่งเข้าใจดีว่า การปฏิบัติต่อศัตรู จำเป็นต้องเด็ดขาดและเหี้ยมโหด จะมีความคิดใจอ่อนเมตตาไม่ได้แม้แต่นิดเดียว มิฉะนั้นจะกลายเป็นภัยพิบัติอันไร้ที่สิ้นสุดในภายหลัง
เมื่อเห็นท่าทางของทุกคน ซูม่อก็เข้าใจในทันทีว่าพวกซูไท่ไป๋กำลังคิดไปไกล รีบแย้มยิ้มพลางกล่าวว่า
"ฮ่าๆ"