เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 225 - เข้าสู่ค่ายกล จินเหลียนเฉิงผู้โอหัง
เสียงหัวเราะร่าของจินเหลียนเฉิงดังก้องไปทั่วฟ้าดิน
ในเวลานี้ เขาแสดงท่าทีของผู้ชนะอย่างเต็มภาคภูมิ ด้านหนึ่งไล่ล่าสังหารซูไท่ไป๋อย่างบ้าคลั่ง อีกด้านหนึ่งก็เยาะเย้ยถากถางซูไท่ไป๋อย่างสาแก่ใจ
ส่วนค่ายกลจำนวนมากที่ค่อยๆ ปรากฏขึ้นโดยรอบ ก็ถูกเขาทำลายทิ้งไปอย่างง่ายดาย ไม่ได้อยู่ในสายตาของเขาเลยแม้แต่น้อย
"เหอะๆ"
"ถล่มตระกูลซูของข้าให้จมดินงั้นหรือ"
"ฝันกลางวันไปเถอะ"
ซูไท่ไป๋หรี่ตาทั้งสองข้างลงเล็กน้อย ก้นบึ้งของดวงตาฉายประกายเย็นเยียบ พลางรำพึงในใจอย่างเงียบงัน
"หากมิใช่เพื่อแผนการใหญ่ มีหรือที่ข้า ซูไท่ไป๋ จะยอมให้เจ้าเต่าเฒ่าเช่นเจ้ามาวิ่งไล่กวดเช่นนี้"
"ข้าคงต้องลอกกระดองเต่าบนร่างของเจ้าออกมาให้หมดสิ้นเสียแล้ว"