กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 222 - ซูไท่ไป๋: ชีวิตดุจละคร ขอแสดงสักฉาก
เมื่อกาลเวลาล่วงเลยไป
การต่อสู้ระหว่างคนทั้งสองยิ่งทวีความดุเดือดเลือดพล่าน
ทั่วทั้งฟ้าดินสั่นสะเทือนเลื่อนลั่นอย่างบ้าคลั่ง
เมื่อกวาดสายตามองไป ท้องฟ้ารัศมีหมื่นลี้มืดมนอนธการ
ห้วงมิติบนเวหาถูกบดขยี้จนแหลกละเอียด กระแสความว่างเปล่าไหลเวียนสับสนไปทั่วทุกหนแห่ง
กลิ่นอายแห่งการทำลายล้างอันน่าสะพรึงกลัวอบอวลไปทั่ว ราวกับว่าฟ้าดินกำลังจะดับสูญ
"อั่ก"
ทันใดนั้น ท่ามกลางเสียงปะทะอันรุนแรงยิ่งกว่าครั้งใด เสียงครางต่ำพลันดังขึ้นจากปากของซูไท่ไป๋
การต่อสู้อันดุเดือดของคนทั้งสองพลันหยุดชะงักลงในทันที