กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 220 - จินเหลียนเฉิง: ซูไท่ไป๋ ข้าทนเจ้ามานานแล้ว
ในเวลาเดียวกัน
กลางเวหา
"โอ้"
จินเหลียนเฉิงมองดูซูไท่ไป๋ มุมปากยกยิ้มอย่างมีความหมาย สายตาที่มองซูไท่ไป๋ปรากฏความผิดปกติขึ้นมาเล็กน้อย
ในเวลานี้ ภายในใจของเขารู้สึกทันทีว่า การคาดเดาของเขาเมื่อครู่นั้นถูกต้องแล้ว
ซูไท่ไป๋ผู้นี้ สูญเสียพลังไปอย่างมหาศาลในการต่อสู้กับอาณาจักรศักดิ์สิทธิ์ต้าโจวก่อนหน้านี้จริงๆ
มิเช่นนั้น เหตุใดซูไท่ไป๋แม้กระทั่งการจะสกัดกั้นแรงกดดันของพวกเขา ยังต้องอาศัยดาบยาวในมือช่วยด้วยเล่า
เมื่อคิดได้เช่นนี้ ภายในใจของจินเหลียนเฉิงก็ยิ่งมั่นใจและลำพองใจมากขึ้น รู้สึกเพียงว่าชัยชนะในครานี้อยู่ในกำมือแล้ว