กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 208 - ขุนเขายังคงอยู่ สายน้ำ...
ขอบเขตราชันย์นักบุญขั้นสมบูรณ์ สามารถสังหารผู้ฝึกตนขอบเขตมหาจักรพรรดิได้แล้วงั้นหรือ?
หมายความว่าอย่างไรกัน?
เจ้าหนูนี่คิดจะฝืนลิขิตฟ้าแล้วหรือไร?
ในเวลานี้ ซูไท่ไป๋
จิตใจปั่นป่วนจนสับสน สูญเสียความสุขุมเยือกเย็นที่ยอดฝีมือขอบเขตเซียนสวรรค์พึงมีไปจนหมดสิ้น มีเพียงสีหน้าตกตะลึงพรึงเพริด
เมื่อครู่เขายังไม่ทันได้คิดตามคำพูดของซูม่อ แต่บัดนี้เมื่อได้สติ ก็ถูกคำพูดของซูม่อทำให้สะเทือนขวัญอย่างยิ่ง
ดังนั้น ซูไท่ไป๋ในเวลานี้ จึงอยากจะยืนยันอีกครั้ง ว่าเมื่อครู่หูของตนเองฝาดไปจนได้ยินผิดไปหรือไม่
ทว่า ซูม่อหาได้มีความคิดจะปิดบังไม่ เขาพยักหน้ารับเบาๆ แล้วตอบว่า
"เรียนบรรพชน เป็นความจริงขอรับ"