กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 122 - ความเจ็บปวดอันแสนสาหัส
"เหตุใดเขาถึงได้แข็งแกร่งปานนี้"
ซือหยางได้รับบาดเจ็บสาหัสถึงเพียงนี้ สิงโตทั้งร่างถึงกับมึนงงไปหมดสิ้น
ในห้วงความคิดหลงเหลือเพียงความคิดนี้เพียงอย่างเดียว
หัวอีกสองหัวที่เหลือสั่นสะเทือนเล็กน้อย รู้สึกเวียนศีรษะอย่างยิ่ง
เขาต้องการพึ่งพาพลังใจเพื่อตั้งหลักควบคุมร่างกายให้อยู่หมัด
ทว่าซูม่อไม่ได้คิดจะเสียเวลากับเศษสวะอย่างซือหยางอีกต่อไป
ปลายเท้าขยับเคลื่อน ถือโอกาสก่อนที่ซือหยางจะได้สติ ปรากฏกายขึ้นบนแผ่นหลังของซือหยางโดยตรง เล็งไปยังหัวหนึ่งแล้วเตะออกไปอย่างรุนแรง
ตูม