กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 106 - สัตว์อสูรระดับสูงสุดแห่งขอบเขตนักบุญ: หมาป่าวชิระทรงพลัง
คนทั้งเก้าคนนี้เป็นชายเจ็ดคนและหญิงสองคน ดูจากรูปลักษณ์ภายนอกแล้วอายุยังไม่มาก ราวๆ ยี่สิบปีเศษเท่านั้น
พวกเขาทั้งเก้าคนต่างคนต่างอยู่ เห็นได้ชัดว่าไม่ได้มาด้วยกัน
ยิ่งไปกว่านั้น ในยามที่ซูม่อก้าวขึ้นสู่ขั้นบันไดที่สองหมื่นสี่พัน บริเวณโดยรอบก็ไร้เงาของผู้บำเพ็ญตนคนอื่นนานแล้ว
ในเวลานั้น ซูม่อยังนึกว่าตนเองเป็นคนแรกที่มาถึงเสียอีก
ไม่คิดเลยว่า ที่แห่งนี้จะยังมีคนอื่นอยู่อีก
ในขณะที่คนเหล่านั้นกำลังจับจ้องมองซูม่อพร้อมกับลอบครุ่นคิด ซูม่อก็ย่างก้าวอย่างมั่นคง สายตามองตรงไปยังพวกเขาโดยไม่มีความลังเลแม้แต่น้อย ก้าวเดินไปข้างหน้าทีละก้าว
"หืม?"