กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 94 - ความยินดีในใจของโจวเทียนป้า
"หืม ที่นี่คือที่ใดกัน"
"ส่งพวกเรามาที่ไหนกันแน่ ยังอยู่ในเกาะเซียนมังกรมายาหรือไม่"
"นั่นสิ มรดกเซียนโบราณนี้กำลังเล่นตลกอันใดกันแน่"
หลังจากผ่านพ้นความรู้สึกเคว้งคว้างจากการเคลื่อนย้ายมิติ ร่างของซูม่อและซูหย่าเฟยรวมถึงคนอื่นๆ ก็ปรากฏขึ้นบนลานหินสีเขียวขจีอันกว้างใหญ่ไร้ขอบเขต
เมื่อมองออกไป รอบด้านเวิ้งว้างว่างเปล่า มีเพียงเสาหินเขียวสลักลายมังกรที่สูงเสียดฟ้าและดูชำรุดทรุดโทรมตั้งตระหง่านอยู่บนลานกว้าง เผยให้เห็นร่องรอยความผันผ่านของกาลเวลา
ทุกคนมองดูสภาพแวดล้อมอันแปลกตา ชั่วขณะหนึ่งต่างก็จับต้นชนปลายไม่ถูก อดไม่ได้ที่จะกระซิบกระซาบวิพากษ์วิจารณ์กัน