กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 79 - สะใจจนข้าแทบจะคลั่งตายอยู่แล้ว
"ข้าจะขอดูสิว่า เจ้ายังจะซ่อนตัวอยู่ได้นานแค่ไหน"
สายตาของซูม่อค่อยๆ เย็นเยียบลง ความเร็วในการลงมือก็ยิ่งทวีความรวดเร็วขึ้น
เขายกมือทั้งสองข้างขึ้น นิ้วทั้งสิบดีดปล่อยปราณกระบี่สายแล้วสายเล่าเข้าใส่มิติที่เกิดความผิดปกติอย่างต่อเนื่อง
มองไปรอบทิศทาง ทุกหนทุกแห่งล้วนเต็มไปด้วยปราณกระบี่อันคมกริบที่ซูม่อซัดสาดออกไป
"ฟิ้ว ฟิ้ว ฟิ้ว"
ปราณกระบี่อันน่าสะพรึงกลัว ฉีกกระชากทุกสิ่งทุกอย่างรอบด้านอย่างบ้าคลั่ง
ภาพนี้ทำให้กงอู๋เต้าที่ซ่อนตัวอยู่ในรอยแยกความว่างเปล่าหน้าตาตื่นตระหนก ในใจอดไม่ได้ที่จะเริ่มลนลาน