กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 60 - เขาเสวียนคง : "เสวียน"
"ฮึ่ม"
ซูไท่ไป๋มองดูหลิวเสวียนเซียวที่จากไป พ่นลมหายใจเย็นชาออกจากจมูก ไม่ได้เก็บคำข่มขู่ของหลิวเสวียนเซียวมาใส่ใจแม้แต่น้อย
สุนัขที่เห่าย่อมไม่กัด
คนผู้นี้ ตอนจะไปยังส่งเสียงโวยวาย เห็นได้ชัดว่าทำได้เพียงขู่ฟ่อๆ เท่านั้น
แน่นอน
หากตาเฒ่าผู้นี้ไม่รู้ความ กล้ากระทำการสิ่งใดที่เป็นผลร้ายต่อตระกูลซูจริงๆ
ซูไท่ไป๋ย่อมไม่ปรานีอย่างแน่นอน จะต้องถือกระบี่บุกไปเยือนถึงประตูสำนัก
เพื่อให้พวกมันได้รู้ว่า การล่วงเกินตระกูลซู จะมีจุดจบเช่นไร
ซูไท่ไป๋ดึงความคิดกลับมา หันหลังมองดูซูม่อที่อยู่ด้านหลัง ยิ้มแล้วเอ่ยว่า