กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 57 - เสน่ห์บุรุษอันร้ายกาจนี้
"นายน้อยซู ไม่ได้พบกันเสียนาน"
หลังจากเจียงโหรวเอ๋อร์เข้ามาใกล้ซูม่อ เมื่อมองดูใบหน้าของซูม่อ ใบหน้าพลันแดงระเรื่อ ย่อกายคารวะซูม่ออย่างอ่อนช้อย
"อืม ไม่ได้พบกันเสียนาน"
ซูม่อพยักหน้า เอ่ยทักทายตามมารยาทว่า
"ช่วงนี้สบายดีหรือไม่"
ทันทีที่ซูม่อเอ่ยปาก ในใจของเจียงโหรวเอ๋อร์พลันรู้สึกราวกับมีกระแสน้ำอุ่นไหลผ่าน สายตาที่มองซูม่อเริ่มเคลิบเคลิ้ม แก้มแดงระเรื่อเอ่ยว่า
"ข้าสบายดีทุกอย่าง"
"แล้วท่านเล่า ช่วงนี้เป็นอย่างไรบ้าง"
"ไม่ได้พบเจออันตรายใดๆ อีกใช่หรือไม่"