กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันสีชาด
เจียงโม่โม่เชิดหน้าส่ายหัวอย่างหยิ่งยโส “ไม่เอาหรอกค่ะ ฉันเรียนเร็วขนาดนี้ ไปก็เสียเวลาเปล่า!”
น้าสามเหยาโมโหจนแทบจะฟาดหัวแม่นางน้อยสักฝ่ามือ แต่พอคิดดูแล้ว ที่นางพูดก็มีเหตุผล ด้วยความเร็วในการเรียนตอนนี้ ไปอำเภอก็คงเสียเวลาเปล่าจริง ๆ เพียงแต่มัธยมปลายไม่เหมือนมัธยมต้น
มัธยมปลายกำหนดให้เรียนเต็มเวลา จึงจะเข้าสอบจบการศึกษาและได้รับใบประกาศนียบัตรได้
ได้ยินน้าชายกังวล เจียงโม่โม่จึงพูดว่า “งั้นฉันค่อยไปเรียนตอนมัธยมปลายปี 3 สักปีเดียวก็ได้ค่ะ ก่อนหน้านั้นก็ไปสอบของสองปีแรกให้ผ่าน แล้วค่อยไปเรียนปี 3 สักปี รอสอบจบการศึกษาก็พอแล้วนี่คะ”
น้าสามเหยาครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วว่า “อย่างนั้นก็ได้”