กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันสีชาด
เจียงโม่โม่หย่อนก้นนั่งลงบนก้อนหิน ยื่นมือไปฉีกน่องไก่อีกข้างมากัดกินอย่างไม่เกรงใจ ค่อยๆ เคี้ยวอย่างเอร็ดอร่อยและดูสง่างาม ฉินเทียนมองเธอเงียบๆ อยู่ครู่หนึ่ง ก่อนหันไปดึงอะไรบางอย่างออกมาจากกองหญ้าข้างๆ เป็นสัตว์ไม่รู้ชนิดที่ถลกหนังและทำความสะอาดเรียบร้อยแล้ว
เจียงโม่โม่หยุดเคี้ยวเนื้อกะทันหัน จ้องสัตว์ตัวใหญ่ทั้งตัวนั้นตาเป็นมัน มันหนักตั้งยี่สิบสามสิบชั่ง
ฉินเทียนพูดเรียบๆ ว่า “แพะป่าจากบนเขา ทำความสะอาดเรียบร้อยแล้ว เหลือเนื้ออยู่ราวๆ 20 ชั่ง อีกสักสองสามวันจะหาแพะ กระต่ายป่ากับไก่ป่ามาให้เพิ่มอีกนะ อืม หรือเธออยากกินอะไรอีก?”