กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันสีชาด
ชีวิตประจำวันของเจียงโม่โม่หลังทะลุเข้าไปในนิยายยุคเจ็ดสิบ เนื้อเรื่องหลัก บทที่ 9 เปิดมิติโค่วโค่ว เมื่อเห็นสีหน้าลังเลของเจียงโม่โม่ ตาเหยาก็ยิ้ม “โม่โม่เอ๋ย หลายเรื่องต้องดูวาสนาด้วยนะ อย่างป้ายนี้ก็อยู่บ้านเรามาหลายชั่วคนแล้ว ไม่มีใครรู้ว่ามันมีประโยชน์อะไร ห้อยคอไว้ก็เย็นเฉียบ ไม่มีใครชอบ พอตกทอดมาถึงตา ตาก็เลยเก็บมันไว้ในไหดินเผา วางไว้อย่างนั้นกว่าสามสิบปี จนกระทั่งหนูไปค้นเจอ”
เจียงโม่โม่เบิกตากลมโต หรือว่านี่คือบุตรแห่งลิขิตในตำนาน ฮ่า ๆ ๆ!