ตอนที่ 4 หัวหมูยิ้ม

ชีวิตประจำวันของเจียงโม่โม่หลังทะลุเข้าไปในนิยายยุคเจ็ดสิบ บทที่ 4 รอยยิ้มหัวหมู หลังจากเหยาฮวาจือกอดเจียงโม่โม่อยู่ครู่หนึ่ง ดวงตาของเจียงโม่โม่ก็กลอกไปมา ก่อนจะเริ่มครางงอแงขึ้นมา เหยาฮวาจือตกใจ รีบประคองตัวลูกสาวให้หันมา แล้วถามอย่างเป็นห่วงว่า “เป็นอะไรไป เจ็บตรงไหนหรือ แม่ดูให้!”

เจียงโม่โม่ขยี้ตา น้ำตาจระเข้หยดหนึ่งไหลลงมา ก่อนพูดอย่างน้อยใจว่า “แม่ ป้ายเหล็กของหนู ป้ายเหล็กที่เป็นสมบัติตกทอดจากบ้านตาน่ะ เจียงเยวี่ยเอ๋อเอาไปแล้ว!”

“อะไรนะ!” พอเหยาฮวาจือได้ยิน เสียงก็สูงขึ้นทันที ดวงตารูปเมล็ดซิ่งเบิกกว้าง