กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 1601 พยัคฆ์หลั่งน้ำตา
“พวกเจ้า?”
เหรินเทียนเหออดไม่ได้ที่จะเบิกตากว้างด้วยความตกตะลึง ไม่อยากจะเชื่อในสิ่งที่ตนเองได้เห็น
ภาพตรงหน้านี้มันช่างสร้างความสะเทือนอารมณ์มากเกินไปจริง ๆ
เขาอดไม่ได้ที่จะก้าวไปข้างหน้าสองก้าว แต่กลับถูกจู้เจวี๋ยยื่นมือมาขวางตัวไว้เสียก่อน
จู้เจวี๋ยมองเหรินเทียนเหอด้วยรอยยิ้มกึ่งจริงกึ่งเล่น ในดวงตาสีเพลิงคู่นั้นคล้ายมีเปลวไฟลุกโชนอย่างโชติช่วง
น้ำเสียงของเขาไม่ได้อ่อนโยนนัก ทว่าในคำพูดนั้นกลับเผยถึงเจตนาที่หวังดีต่อเหรินเทียนเหออย่างแท้จริง
“เจ้าอย่าเดินไปข้างหน้าเลยจะดีกว่า จะได้ไม่โดนลูกหลงไปด้วย”
เหรินเทียนเหอถูกขวางไว้ ทั้งยังต้องถอยหลังไปหนึ่งก้าว จึงอดบ่นออกมาไม่ได้