กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 1572 หนีเตลิดอย่างอนาถ
อีกทั้งศิลาหนุนฟ้านับเป็นส่วนหนึ่งของการสร้างมิติ จึงยิ่งเข้ากันได้ดียิ่งขึ้น
“ข้าเชื่อใจเจ้า กลิ่นอายบนตัวเจ้าบอกข้าว่าเจ้าไม่ใช่คนเลว” ศิลาหนุนฟ้าสูดดมกลิ่นบนตัวซูฝานด้วยความอาลัยอาวรณ์อยู่บ้าง
มันดำรงอยู่มาเนิ่นนานมากแล้ว
นานเสียจนแม้แต่ตัวมันเองก็ยังลืมไปว่านานเพียงใด
แต่ที่แน่ชัดไม่ได้ก็คือ เวลาที่มันดำรงอยู่นั้น ยาวนานยิ่งกว่ามรรคาสวรรค์ในปัจจุบันเสียอีก
กลิ่นอายบนตัวซูฝานทำให้มันหวนนึกถึงวันคืนที่ยังไม่มีมรรคาสวรรค์ชั่วร้าย
มิเช่นนั้นมันย่อมไม่มีทางยอมให้บุรุษผู้หนึ่งถือไว้ในมือเป็นแน่
ทว่า...
ศิลาหนุนฟ้าชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะเอ่ยขึ้นมาประโยคหนึ่งในจังหวะสุดท้ายที่ซูฝานกำลังจะหย่อนมันลงกระเป๋าเสื้อ