กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 1565 ผู้ทรยศอย่างไม่ต้องสงสัย
เขาประทับอยู่บนหลังม้าโครงกระดูก ระยะห่างจากกลุ่มมนุษย์นับว่าไม่ใกล้ไม่ไกล พอที่จะทำให้ทุกคนมองเห็นไอหมอกสีเขียวที่ลอยฟุ้งอยู่รอบกายเขา รวมถึงผิวหนังที่เน่าเปื่อย ใบหน้าข้างหนึ่งเละเทะจนชวนให้รู้สึกคลื่นไส้พะอืดพะอม
“นี่มันเผ่ามารตัวไหนกัน เหตุใดหน้าตาถึงได้อัปลักษณ์เช่นนี้” มีบางคนกระซิบกระซาบ และก็มีบางคนที่ลุกขึ้นด้วยความโกรธแค้น
การยั่วยุของเผ่ามารได้จุดชนวนโทสะของเหล่ายอดฝีมือมนุษย์ให้ลุกโชนขึ้นมา
“เหลวไหล ไอ้เวร มีแต่พวกเจ้าเผ่ามารหรือที่ฆ่าคนของเผ่ามนุษย์เราได้”
“พูดไปก็ไร้ประโยชน์ เข้ามาสู้กัน”
“จะรบก็รบ พวกเผ่ามารบัดซบจะพล่ามหาอะไร ทำตัวอ้อนแอ้นชักช้าอยู่ได้ ไม่กล้าเข้ามาแลกชีวิตกันสักตั้งหรือไง”