กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 1535 ยุติศึก
“ถือเสียว่าไว้หน้าข้าสักครั้งเถอะ”
“หา?”
ชายหนุ่มเผ่ามารได้ยินประโยคนี้ของซูฝานก็อดหัวเราะลั่นออกมาไม่ได้ “เจ้าว่าอะไรนะ? ให้ข้าไว้หน้าเจ้าเนี่ยนะ?”
เขาไม่อาจกลั้นรอยยิ้มเย้ยหยันไว้ได้เลย
พลางหัวเราะ แววตาก็พลันฉายประกายดูแคลนออกมาพร้อมกัน
เพราะเขานึกไม่ออกจริง ๆ ว่าเหตุใดจึงมีมนุษย์โง่เขลาปานนี้ เมื่อกวาดสายตามองทั้งบุคลิก หน้าตา ตลอดจนเสื้อผ้าอาภรณ์ที่ซูฝานสวมใส่ ชายหนุ่มเผ่ามารก็เลิกคิ้วขึ้นอย่างทะนงตนว่ามองทะลุปรุโปร่ง แววตาเต็มไปด้วยการเหยียดหยาม
นี่คงไม่ใช่พวกลูกหลานเศรษฐีรุ่นสองจากตระกูลไหนหรอกนะ?
คิดจริง ๆ หรือว่าหน้าตาบารมีของตัวเองจะใช้ได้กับทุกที่?