กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 1440 ส่งมอบออกมา
“……”
ชั่วพริบตานั้น ผู้คนที่เดิมทีแทบไม่กล้าหายใจแรงอยู่แล้ว ก็ยิ่งไม่กล้าส่งเสียงใด ๆ ออกมาอีก บรรยากาศเงียบกริบจนกระทั่งเข็มเล่มเดียวตกลงสู่พื้นก็ยังได้ยิน
“เป็นไปได้ยังไงกัน... เขาเป็นมนุษย์จริง ๆ หรือ คนเราทำได้ถึงขนาดนี้เชียวหรือ” แววตาของถังจินเต็มไปด้วยความเคลิบเคลิ้มเลื่อนลอย
เมื่อมองดูซูฝานที่ยืนอยู่ใต้แสงแดด แสงอาทิตย์ที่เดิมทีถูกยานจื่อเย่บดบังท้องฟ้าจนมืดมิด ได้สาดแสงลงมาอีกครั้ง ทำให้ร่างของเขาดูเปล่งประกายเจิดจ้าไปทั้งตัว
มีชั่วขณะหนึ่งที่ถังจินรู้สึกว่าหัวใจของตัวเองเต้นแรงจนควบคุมไม่อยู่
ตึกตัก ตึกตัก