กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 1430 หินดื้อ
เมื่อคิดได้เช่นนี้ ในที่สุดอูเชี่ยนก็ทนไม่ไหว จึงเอ่ยปากถามออกไป
“หรือว่า...ถ้าข้าเลือกผิด และอยากให้เจ้ากลับเหมียวเจียงไปกับข้า เจ้าก็จะไม่เอาของที่บรรพชนทิ้งไว้ให้ข้าออกมางั้นหรือ?”
ไป๋เย่ที่ยื่นมือไปผลักประตูไม้อยู่ชะงักไปเล็กน้อย นางหันกลับมามองอูเชี่ยนแวบหนึ่ง
จากนั้นก็ขยับตัวทำต่อ
ทว่าปากกลับเอ่ยขึ้นมา
“ข้าว่าเจ้าคงเข้าใจอะไรผิดไปแล้วล่ะ”
“ตอนที่เสี่ยวยวิ๋นใกล้จะตาย ไม่เคยบอกเลยสักคำว่าของพวกนี้ทิ้งไว้ให้พวกเจ้า ทุกสิ่งทุกอย่างที่นี่ล้วนเป็นของที่เสี่ยวยวิ๋นทิ้งไว้ให้ข้าทั้งนั้น”