กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 1417 หน้าประตูดิบดีตายร้าย
พวกซูฝานเป็นกลุ่มสุดท้ายที่เข้าไป
แต่ไม่ใช่คนกลุ่มเดียวที่รั้งท้าย
"พี่ชายใหญ่ พี่ชายใหญ่ รอข้าด้วยสิ!"
ขณะที่เดินเกือบถึงปากถ้ำและเตรียมจะกระโดดลงไป ซูฝานก็ได้ยินเสียงร้องเรียกดังมาจากด้านหลัง เขาชะงักไปเล็กน้อยแล้วหันกลับไปมองร่างเล็ก ๆ ที่กำลังวิ่งโร่ตรงมาพลางเลิกคิ้วขึ้นอย่างประหลาดใจ
"ฝูเป่า?"
ร่างเล็กจ้อยที่วิ่งหอบแฮ่ก ๆ เข้ามานั้นก็คือฝูเป่านั่นเอง
ฝูเป่าน้อยใจจนแทบจะร้องไห้ "พี่ชายใหญ่ รอฝูเป่าด้วย ฝูเป่า... ฝูเป่าทำอาจารย์หายไปแล้ว!"
"ฝูเป่า?!" อีกเสียงหนึ่งดังขึ้นด้วยความตกใจอย่างยิ่ง