กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 1403 สังหารสิ้นซาก
“ลงมาได้แล้ว”
หลังจากสะบัดคราบเลือดบนกระบี่ออกจนสะอาด ซูฝานก็ยังคงสุขุมเยือกเย็น เขาเงยหน้าขึ้นร้องเรียกเซียวหลางที่ตนคอยคุ้มกันอยู่บนต้นไม้
“โฮก~”
เซียวหลางยังคงอยู่ในร่างหมาป่า
เห็นได้ชัดว่าเมื่อครู่นี้มันตกใจจนวิญญาณแทบหลุด กระทั่งจะคืนร่างมนุษย์ก็ยังลืมไปเสียสนิท กรงเล็บทั้งสี่กอดกิ่งไม้อย่างแน่นหนา กลัวเหลือเกินว่าตนจะร่วงลงไป
ดวงตาคู่นั้นเต็มไปด้วยประกายตื่นตะลึงและไม่เข้าใจ เบิกตากลมโต ดูไปแล้วก็ออกจะน่ารักอยู่บ้าง
อย่างน้อยก็ทำให้ซูฝานหลุดขำออกมาได้
“จะตกใจอะไรขนาดนั้น? เอาเถอะ เลิกร่างหมาป่าได้แล้ว เปลี่ยนกลับเป็นคนซะ ไม่อย่างนั้นจะลงมายังไง เดี๋ยวก็พลาดท่าเจ็บตัวหรอก”