กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 1400 ค่ำคืนอันบ้าคลั่ง
ม่านราตรีทอดตัวลงมา แสงไฟเริ่มสว่างไสว ทว่าในหมู่บ้านสุ่ยเซิงกลับมีเพียงลานกว้างเท่านั้นที่จุดไฟไว้
บ้านเรือนหลังอื่นล้วนไม่มีแสงไฟแม้แต่น้อย หากมองลงมาจากด้านบนของหมู่บ้านสุ่ยเซิง ก็จะพบว่าทั่วทั้งหมู่บ้านมีเพียงลานกว้างแห่งนี้แห่งเดียวที่สว่างไสวดุจกลางวันจนแสบตา
และมีเพียงที่แห่งนี้ที่มีเสียงดังอื้ออึง ทั้งเสียงคำรามและเสียงร้องไห้คร่ำครวญไม่ขาดสาย
“ช่วยด้วย... พ่อ ข้าไม่กล้าอีกแล้ว รีบมาช่วยข้าที!”
“มันกัดดาบข้าไว้แล้ว ใครก็ได้ช่วยข้าที บ้าเอ๊ย บ้าจริง มันจะจับตัวข้าได้แล้ว!”