กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 1396 กำยานล่อสัตว์
“จบแล้ว” ซูฝานเอ่ยยิ้ม ๆ
หวังอ้วนที่อยู่ข้างกายไม่เข้าใจ “จบได้ยังไงกัน?”
เห็นได้ชัดว่าซากคลั่งรับการโจมตีของเซียวสยงไว้ได้แล้วไม่ใช่หรือ?
“เจ้าคอยดูเถอะ” ซูฝานไม่ได้อธิบายว่าเหตุใดตนจึงบอกว่าจบแล้ว แต่กลับยกนิ้วชี้ไปข้างหน้า ให้หวังอ้วนดูเอาเอง
หวังอ้วนขยี้ตา พยายามเบิกตากว้างมองไปยังทิศทางที่เซียวสยงกับซากคลั่งปะทะกัน พลางสงสัยอยู่ในใจ
เห็นอยู่ชัด ๆ ว่าซากคลั่งหลบการโจมตีของเซียวสยงพ้น แม้ท่วงท่าจะค่อนข้างประหลาด แต่ก็ขวางดาบของเซียวสยงไว้ได้ เหตุใดจึงบอกว่าจบแล้ว และตัดสินผลแพ้ชนะได้แล้วเล่า?
ทว่าขณะที่เขามองไปนั้น จู่ ๆ ก็เห็นดาบเล่มที่ถูกซากคลั่งสกัดไว้กำลังสั่นสะเทือนเบา ๆ!