กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 1372 ส่งเอ้อร์โก่วพ้นหมู่บ้าน
เอ้อร์โก่วตั้งตัวไม่ทันและหยุดไม่ทัน เกือบจะพุ่งชนซูฝานเข้าเต็มเปา
“โบราณว่าไว้ ทำการสิ่งใดจงเหลือทางถอยไว้บ้าง วันหน้าจะได้มองหน้ากันติด ทว่ายังมีอีกคำกล่าวหนึ่งที่ข้าคิดว่าเข้าทีกว่า นั่นคือเมื่อต้นไม้ใหญ่โค่น ลิงค่างก็กระเจิงหาย”
“หากอยากให้พวกลิงค่างกระเจิง ต้นไม้ใหญ่ต้นนี้ก็ต้องล้มลงก่อน ข้าคิดว่าเหตุผลข้อนี้ เจ้าคงเข้าใจได้กระมัง?”
ซูฝานยิ้มน้อย ๆ เขายื่นมือออกไปคว้าคอเอ้อร์โก่วตรงหน้าราวกับจับลูกเจี๊ยบ
ทว่าเอ้อร์โก่วกลับมองการเคลื่อนไหวของซูฝานไม่ทันแม้แต่น้อย หลบก็หลบไม่พ้น