เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 1367 เข่าลูกผู้ชายมีค่าดั่งทองคำ
“ท่านเชิญนั่งก่อนครับ... แค่ก ๆ...”
หลังจากเชิญซูฝานเข้ามาในห้องแล้ว ฮั่วกังก็เชื้อเชิญให้นั่งอย่างมีมารยาท ซูฝานเองก็ไม่ได้เกรงใจจนเกินไป เอ่ยขอบคุณแล้วจึงนั่งลง
“ท่านครับ เรื่องของท่าน น้องสาวเล่าให้ผมฟังหมดแล้ว ต้องขอบคุณบุญคุณอันใหญ่หลวงที่ท่านมีต่อตระกูลฮั่วและโรงฝึกของเรา...”
“เดี๋ยวก่อน!”
ฮั่วกังตั้งใจจะเปิดบทสนทนาอย่างสุภาพ แต่ไม่นึกว่าเพิ่งพูดไปได้ครึ่งเดียวก็ถูกซูฝานขัดขึ้นมาทันที
“เอ่อ...”
เห็นได้ชัดว่า แม้ฮั่วกังจะพยายามทำตัวให้ดูเจนจัดโลกแบบคนในยุทธภพ แต่สายเลือดผู้ฝึกยุทธ์ในตัวกลับไม่คุ้นชินกับการทำเช่นนั้น เวลาพูดจาจึงมีสีหน้ากระอักกระอ่วนอยู่บ้าง
และแน่นอนว่าซูฝานที่มองออกตั้งแต่แรกย่อมไม่คิดจะทำให้เขาลำบากใจ เมื่อเห็นฮั่วกังหน้าเจื่อนไปหลังจากถูกตนขัดจังหวะ ซูฝานก็แย้มยิ้มน้อย ๆ
“ถ้าฉันดูไม่ผิด เราสองคนดูเหมือนจะรุ่นราวคราวเดียวกันนะ...”