เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 1326 วัวเหล็กขวางทาง
“เฮ้อ เอาเถอะ…”
เมื่อสังเกตเห็นแววตากระตือรือร้นและน้ำเสียงที่เปี่ยมด้วยความหวังของพี่เซียวสยงที่อยู่ข้าง ๆ ซูฝานคิดจะเอ่ยปากอะไรบางอย่าง ทว่าสุดท้ายก็ทำได้เพียงยิ้มเจื่อนอย่างจนใจ แล้วพยักหน้ารับปากทำงานนี้ไป
ช่วยไม่ได้ เพิ่งจะมาถึงโลกใบนี้ได้ไม่นานพี่เซียวสยงกับหลางในตอนนี้ก็นับได้ว่าเป็นเหมือนญาติเพียงสองคนของตน ซูฝานจึงตัดใจปฏิเสธคำขอของใครคนใดคนหนึ่งไม่ลงจริง ๆ
ยิ่งไปกว่านั้น หากว่ากันตามเนื้อผ้าแล้ว เรื่องนี้ฝ่ายพี่เซียวสยงเองก็เป็นฝ่ายที่มีเหตุผลชอบธรรมอยู่แล้วที่ตอนนี้มาไหว้วานตนให้ทำเช่นนั้น ก็เพียงเพราะชั่วขณะหนึ่งหาคนอื่นที่เหมาะสมกว่าตนไม่ได้ก็เท่านั้น
หากถอยมามองอีกก้าว ถ้าตนยื่นมือเข้าช่วยเวลาไปลงมือทำเรื่องนี้ อย่างน้อยตนก็ยังพอควบคุมขอบเขตผลกระทบได้
แต่หากพี่ใหญ่ไปหาคนอื่นที่ไม่รู้หัวนอนปลายเท้ามาลงมือแทนเข้าจริง ๆ ก็ไม่มีใครรู้เลยว่าจะเกิดเรื่องอะไรขึ้นบ้าง
คิดได้เช่นนี้ ซูฝานจึงไม่เก็บเรื่องนี้มาลังเลใจอีกแต่กลับพูดคุยเรื่องสัพเพเหระกับพี่เซียวสยงอีกสองสามคำ จากนั้นจึงลุกขึ้นกล่าวลา