เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 1313 หนานกงดับสูญ
“หืม?”
ชั่วพริบตาที่ได้ยินเสียงนั้น ทุกคนต่างสะดุ้งตกใจพร้อมกัน เมื่อหันขวับไปมอง ก็เห็นร่างค่อมร่างหนึ่งยืนอยู่ไกลออกไปจริง ๆ กำลังทอดสายตามองมาด้วยรอยยิ้มกึ่งไม่ยิ้ม
“เจ้าเป็นใคร?”
คนแรกที่ส่งเสียงออกมากลับเป็นลั่วฮุย นางสาวเท้าขึ้นหน้าไปอย่างรวดเร็ว ชิงเอ่ยถามคนผู้นั้นก่อนหน้าทุกคน
“หนานกงเยว่อยู่ที่ไหน?”
ต่อการกระทำของนาง แม้ทุกคนจะรู้สึกแปลก ๆ พิกลบอกไม่ถูก แต่ในใจก็ไม่ได้เก็บมาใส่ใจมากนัก
เพราะตลอดทางที่เดินมานี้ ทุกคนต่างรู้ดีว่าที่นี่ ต่อให้เห็นเพียงหนูตัวหนึ่ง ก็ต้องเป็นหนูที่หนานกงเยว่เลี้ยงไว้อย่างแน่นอน มองเป็นศัตรูไปเลยย่อมไม่มีทางผิดพลาด
“หึ ๆ ไม่เจอกันแค่ไม่กี่ปี ก็จำข้าไม่ได้แล้วรึ... ท่านเซียนจวิน?”
สิ่งที่อยู่นอกเหนือความคาดหมายของทุกคนก็คือ ชายชราฝั่งตรงข้ามที่หลังค่อม รูปร่างซูบผอมทรุดโทรม ดูสูงเพียงครึ่งหนึ่งของคนทั่วไปผู้นั้น กลับจำฐานะของลั่วฮุยได้ มิหนำซ้ำตอนที่เขาเอ่ยปาก ยังเรียกขานด้วยคำว่าเซียนจวิน