เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 1292 ลูกชายที่โผล่พรวดออกมา
“พอได้แล้ว ๆ!”
เมื่อได้ยินทุกคนแย่งกันส่งเสียงเซ็งแซ่ และเห็นสีหน้ากระอักกระอ่วนของซูฝาน หลี่เฮ่าเทียนที่อยู่ข้าง ๆ ก็พลอยรู้สึกวุ่นวายแทนซูฝานไปด้วย จึงรีบโบกมือให้ทุกคนหุบปาก
“แต่ละคนล้วนเป็นผู้มีชื่อเสียงมาเนิ่นนานแล้ว เหตุใดถึงยังไม่สุขุมรอบคอบกันอยู่อีก!”
หลี่เฮ่าเทียนปรายตามองทุกคนพลางถลึงตาใส่ เมื่อเห็นว่าคำพูดของตนยังมีน้ำหนักอยู่บ้าง เพียงเอ่ยไม่กี่ประโยค ทุกคนในที่นั้นก็ปิดปากเงียบลงทันที ได้แต่มองหน้ากันไปมา พยายามอยู่หลายหนแต่สุดท้ายก็ไม่มีใครกล้าเอ่ยปาก ห้องโถงรับแขกที่เมื่อครู่ยังโกลาหลวุ่นวาย บัดนี้จึงค่อยสงบลงได้บ้าง
“ขอบคุณศิษย์พี่”
เมื่อเห็นภาพนี้ ซูฝานก็อดรู้สึกซาบซึ้งใจไม่ได้
ในช่วงเวลาเมื่อครู่ ทุกคนในที่นั้นเอาแต่สนใจความอยากรู้อยากเห็นของตนเอง ไม่มีใครคิดเผื่อซูฝานเลยแม้แต่คนเดียว
โชคดีที่ได้ศิษย์พี่ช่วยออกปากแทน ถึงได้ปรามคนพวกนี้ที่จริงใจนับตนเป็นสหายจนชักจะหลงลืมความน่าเกรงขามของตนไปเสียแล้ว
“แต่ว่านะศิษย์น้อง...”