เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 1287 แค้นนี้ต้องชำระ
“พี่…พี่ฝาน”
ชิงหนี่ว์ปรากฏกายขึ้นท่ามกลางสายหมอก นางมองดูซูฝานด้วยสีหน้าน่ารักน่าเอ็นดูปนประหม่าขลาดอาย
ดูเหมือนนางจะยังไม่ค่อยชินกับสภาพที่เป็นอยู่ตอนนี้ พอเริ่มเอ่ยปาก ไอหมอกบนร่างก็กระเพื่อมไหวระริก เห็นได้ชัดว่าในสภาพนี้นางไม่อาจคงอยู่ได้นานนัก มีความเสี่ยงที่จะแตกสลายไปอีกครั้งได้ทุกเมื่อ
“ขอโทษด้วย... ขอโทษนะที่ข้ากลับมาช้าไป ขอโทษจริง ๆ...”
เมื่อมองภาพอันคุ้นตาตรงหน้า ซูฝานก็รู้ว่าข้อสันนิษฐานทั้งหมดของตนได้รับการยืนยันแล้ว ไอหมอกเบื้องหน้านี้เกิดจากชีวิตของชิงหนี่ว์จริง ๆ และคนที่อยู่ร่วมกับนางก็ควรจะมีฉีหลิงด้วย ทว่ายามนี้เห็นเพียงชิงหนี่ว์ ไม่เห็นฉีหลิง ไม่รู้ว่าเป็นเพราะเหตุใด
“ฮิ ๆ พี่ฝาน พลังของพวกเราสองคนไม่พอที่จะให้ปรากฏตัวพร้อมกันได้... ฉีหลิงก็เลยล่วงหน้าไปก่อน ให้ข้าได้ใช้ช่วงเวลาสุดท้ายนี้มาเอ่ยคำร่ำลากับพี่ฝาน”
“ร่ำลา... เจ้า... พวกเจ้า...”
เมื่อเห็นว่าทุกครั้งที่ชิงหนี่ว์เอ่ยปาก ร่างของนางก็จะต้องสั่นไหวระริก ในใจของซูฝานก็ขัดแย้งทรมานเป็นที่สุด