เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 1276 เรื่องนี้ยังไม่จบ
“ฮะ ๆ ดูท่าเรื่องนี้คงไม่มีอะไรให้ต้องกังขาแล้วกระมัง”
เมื่อเห็นทุกคนในลานเงียบกริบ ซ้ำหลายคนยิ่งจับสัญญาณได้ว่าซูฝานเลือกยืนข้างลั่วฮุย บรรยากาศจึงทำท่าจะยิ่งอึดอัดเย็นเยียบ หลี่เฮ่าเทียนจึงก้าวออกไปข้างหน้าแล้วเอ่ยขึ้นเสียงดังฟังชัด
พลางเหลือบมองลั่วฮุยแวบหนึ่ง ก่อนจะยิ้มแล้วเอ่ยเสริมอีกประโยค
“เป็นสิ่งที่ผู้คนเห็นพ้องต้องกัน”
ลั่วฮุยได้ยินสี่คำนี้ก็ชะงักไปเล็กน้อย เมื่อเข้าใจความนัยจึงพยักหน้าให้หลี่เฮ่าเทียนเช่นกัน
ส่วนผู้คนในลานล้วนเคยประจักษ์ถึงไหวพริบและการตัดสินใจเด็ดขาดของหลี่เฮ่าเทียนยามเผชิญวิกฤตฉุกเฉินมาแล้ว ทั้งภายหลังยังสังเกตเห็นว่าเขาเรียกขานซูฝานเป็นศิษย์พี่ศิษย์น้อง ยามนี้ย่อมไม่มีใครโง่เขลาพอจะกระโดดออกไปพูดอะไรขัดคอ พอเห็นว่าแม้แต่เขาก็ยังแสดงท่าทีสนับสนุนลั่วฮุย ทุกคนต่างก็หันมองหน้ากัน ลอบนึกโล่งอกที่เมื่อครู่ไม่ได้ก้าวออกไปท้าทายลั่วฮุย มิฉะนั้นหากไปล่วงเกินสองคนที่โดดเด่นที่สุดของวันนี้พร้อมกันเข้า คงเป็นเรื่องที่โง่เขลาอย่างยิ่ง
อาจกล่าวได้ว่าทันทีที่หลี่เฮ่าเทียนเอ่ยปาก มีคนในลานไม่ต่ำกว่าสิบคนที่แอบถอนหายใจด้วยความโล่งอก
“ในเมื่อเป็นเช่นนี้…”