เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 1254 ไอปราณมรณะเผยร่าง
หลักฐานรึ?
เมื่อได้ยินคำพูดนี้ของลั่วฮุย หนานกงเยว่ก็อดไม่ได้ที่จะชะงักไปเล็กน้อย
แม้จิตใต้สำนึกของเขาจะคิดว่าลั่วฮุยแกล้งทำเป็นลึกลับเพื่อหลอกล่อเขา แต่ไม่รู้เพราะเหตุใด ภายในใจกลับรู้สึกกระวนกระวายใจลึก ๆ ราวกับว่าในเวลานี้ตนเองกำลังถูกปิดตาทั้งสองข้างแล้วยืนอยู่ริมหน้าผาอย่างไรอย่างนั้น
ในใจเขารู้ดีว่า แม้ในยามนี้ตนเองจะอยู่ตรงจุดศูนย์กลางที่สุดของฝูงชน แต่ความจริงแล้วก็กำลังอยู่ใจกลางตาพายุเช่นเดียวกัน
ในเวลานี้ อย่าว่าแต่ก้าวเดินผิดพลาดเลย เกรงว่าแค่จังหวะหายใจผิดไปเพียงนิด ผลลัพธ์ที่ตามมาก็อาจเป็นสิ่งที่ตนยากจะแบกรับไหวแล้ว
“ช้าก่อน...”
ภายใต้ความรู้สึกถึงวิกฤตอันอธิบายไม่ได้นี้ หนานกงเยว่จึงยกมือขึ้นอย่างเด็ดขาดเพื่อหยุดการกระทำต่อไปของลั่วฮุยทันที
“ทำไมรึ ประมุขหนานกงมีอะไรจะพูดอย่างนั้นหรือ?”
ทันทีที่ลั่วฮุยได้ยินหนานกงเยว่เอ่ยปากพูดประโยคนี้ แววตาก็เป็นประกายขึ้นมา ลอบคิดในใจว่าสมแล้วที่เป็นบุคคลผู้มีชื่อเสียงมาเนิ่นนานในแดนผู้บำเพ็ญ การคาดการณ์ถึงวิกฤตการณ์ช่างแม่นยำถึงเพียงนี้