เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 1250 ไม่คู่ควร
“หนานกงเยว่ จิตใจเจ้าช่างอำมหิตถึงเพียงนี้เชียวหรือ!”
ท่ามกลางสายตาตกตะลึงของซูฝาน หนานกงเยว่กลับลงมือสังหารชายชุดดำที่คอยทำงานรับใช้และคอยรับมือซูฝานแทนเขามาโดยตลอดอย่างไม่ลังเล
และคำพูดถัดมาของหนานกงเยว่ ก็ยิ่งทำให้ซูฝานได้เห็นถึงความเหี้ยมโหดอำมหิตของเขาอย่างชัดเจนยิ่งขึ้น
“เสี่ยวมู่จื่อ เจ้าอย่าได้โทษข้าเลยนะ”
ท่ามกลางเสียงอุทานด้วยความตกใจของฝูงชน หนานกงเยว่ชักกระบี่ในมือออกมา แล้วหันหน้าเข้าหาทุกคน พลางเอ่ยเย้ยหยันด้วยเสียงแผ่วเบาต่อชายชุดดำที่ทรุดฮวบลงไปกองกับพื้น
“หลายปีมานี้ เจ้าทำงานให้ข้ามาไม่น้อยจริง ๆ... ข้ายอมรับว่าเจ้าทำได้ดีมาก เรื่องหลายเรื่องล้วนเป็นสิ่งที่ข้าไม่สะดวกจะออกหน้าด้วยตัวเองทั้งสิ้น”
“แล้ว... แล้วเพราะเหตุใด...”
เห็นได้ชัดว่ากระบี่ที่หนานกงเยว่แทงออกไปเมื่อครู่ มีการใช้เล่ห์เหลี่ยมบางอย่างแฝงไว้ แม้จะไม่ทำให้ชายชุดดำขาดใจตายในทันที แต่ก็ไม่อาจเอื้อนเอ่ยสิ่งใดออกมาได้อีก ทำได้เพียงเบิกตากว้างจ้องมองหนานกงเยว่ด้วยความไม่อยากจะเชื่อ และใช้สายตาตั้งคำถามออกมา
“หึ ๆ เพราะเหตุใดงั้นหรือ?”