เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 1248 ละครฉากใหญ่เริ่มต้น
ต่างจากคนอื่น ๆ โดยสิ้นเชิง ซูฝานไม่ได้ใส่ใจเสียงฟ้าร้องครืนครั่นที่ดังอยู่เหนือศีรษะในยามนี้แม้แต่น้อย เอาแต่จับจ้องสายตาแน่วนิ่งไปยังหนานกงเยว่ที่กำลังพูดจาฉอด ๆ อยู่กลางลานกว้าง
“สหายทั้งหลาย! นี่คือสิ่งใดกัน?”
หนานกงเยว่เองก็ตกตะลึงไปชั่วครู่เพราะเสียงฟ้าร้องที่ดังขึ้นกะทันหันบนฟากฟ้า ทว่าชั่วพริบตาต่อมา พอกลอกตาไปมาก็พลันได้สติกลับมาทันที
“นี่คือการตอบรับที่มรรคาสวรรค์มอบให้แก่พวกเราอย่างไรเล่า!”
“ดูท่าการชุมนุมแดนเซียนของพวกเรา ย่อมได้รับโองการสวรรค์! เสียงฟ้าร้องนี้ ก็คือหลักฐานอันทรงพลังที่สุดจนไม่อาจกังขาได้!”
ยามนี้ฝีมือการแสดงของหนานกงเยว่ระเบิดออกมาเต็มที่ ปากก็กล่าววาจาบ้าคลั่งที่แม้แต่ตัวเองก็ยังไม่ค่อยจะเชื่อ พลางชูสองมือขึ้นสูง ในแววตาถึงกับเค้นความบ้าคลั่งออกมาได้อย่างน่าอัศจรรย์ สายตาจ้องเขม็งไปยังความว่างเปล่าเบื้องบนที่ไร้ซึ่งการตอบสนอง ยิ่งพูดไปไม่กี่ประโยค น้ำเสียงก็ยิ่งคุ้มคลั่งขึ้นเรื่อย ๆ
“สหายทั้งหลาย! เหตุใดการชุมนุมแดนเซียนของพวกเรา จึงได้รับความเมตตาโปรดปรานจากมรรคาสวรรค์ถึงเพียงนี้? เพราะเหตุใดกัน?”
นี่มัน...