เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 1177 ผลประโยชน์ร่วมกัน
“แล้วมันจะเป็นยังไงได้อีกล่ะ...”
พอได้ยินเสียงอันคุ้นเคยของโครงกระดูกอีกครั้ง ซูฝานจึงค่อยโล่งอกลงได้อย่างแท้จริง
ไม่ว่าจะอย่างไร ขอเพียงโครงกระดูกยังอยู่ สิ่งอื่นจะเปลี่ยนไปเช่นไรก็ล้วนอยู่ในขอบเขตที่ซูฝานพอจะรับได้ทั้งสิ้น
“นายทำเอาฉันตกอกตกใจหมด...”
ครั้นความตึงเครียดคลายลง ยามเอ่ยปากจึงเพิ่งรู้สึกเจ็บแปลบที่ริมฝีปาก พอยกมือขึ้นลูบ หลังมือก็เปรอะเปื้อนไปด้วยโลหิตเซียนสีทองอร่าม
ซูฝานตกใจ รีบเรียกกระจกตรวจสอบอาภรณ์ในห้องลับออกมาส่องดูสภาพของตนเองทันที
พอมองดูเข้าจริง ๆ เขาก็ถึงกับชะงักไป
ที่แท้ไม่รู้ตั้งแต่เมื่อใด บนร่างของเขาเต็มไปด้วยบาดแผลแตกปริระแหงพาดผ่านสลับซับซ้อนนับไม่ถ้วน
ยามนี้ บาดแผลอันน่าสะพรึงกลัวทีละรอยต่างมีโลหิตเซียนสีทองไหลรินออกมาอย่างไม่ขาดสาย