เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 1139 ดูเหมือนจะเป็นข้า
“ใต้เท้าจักรพรรดิยุทธ์มาเช้าจังเลยนะขอรับ!”
เช้าตรู่วันรุ่งขึ้น ซูฝานอาศัยจังหวะที่ลิ่วหลิงยังหลับใหลอยู่ค่อย ๆ ลุกขึ้นมาอย่างแผ่วเบา หลังจากล้างหน้าล้างตาเตรียมตัวเรียบร้อย ก็มุ่งหน้ามายังหน้าประตูสวนร้อยอสูรตามนัดหมาย
เดิมทีเขาคิดว่าวันนี้ตนเองมาเร็วหน่อย จะได้ถือโอกาสตอนที่คนรอบข้างยังบางตาสำรวจสภาพแวดล้อมแถวนี้ให้ถี่ถ้วน ดูสิว่าจะหาเบาะแสเพิ่มได้บ้างหรือไม่
ทว่านึกไม่ถึงว่าพอมาถึงหน้าประตูสวนร้อยอสูรแต่เช้าตรู่ ก็มองเห็นคนผู้หนึ่งนั่งยอง ๆ อยู่หน้าประตูด้านนอกแต่ไกล มือหนึ่งแทะซาลาเปาไส้เนื้อร้อน ๆ อีกมือก็โบกทักทายตนเอง
คนผู้นั้นคือฉินฮั่นนั่นเอง
“เมื่อคืนท่านผู้เฒ่าสั่งไว้ บอกให้ข้ามารอที่หน้าประตูแต่เช้าตรู่ นี่ไงล่ะ...”
ฉินฮั่นชูถุงที่ถืออยู่อีกมือหนึ่งขึ้นมาแกว่งไปมา พลางยิ้มแหะ ๆ ให้ซูฝาน
“ยังบอกให้ข้าเอาอาหารเช้ามาให้ท่านจักรพรรดิยุทธ์ด้วยขอรับ”
พูดพลางยื่นมือออกไป ถุงที่ยังกรุ่นไอร้อนใบนั้นก็ลอยละลิ่วมาตรง ๆ แล้วค่อย ๆ ร่วงลงสู่มือของซูฝานอย่างนุ่มนวล