เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 1136 ทึกทักนับญาติ
"โอย ท่านผู้เฒ่าช้า ๆ หน่อยขอรับ ระวังใต้เท้าด้วย!"
"ท่านผู้เฒ่าไม่ต้องรีบร้อนไปหรอกขอรับ ซูฝานผู้นั้นเก่งกาจแค่ไหนก็เป็นเพียงรุ่นหลัง ท่านรีบไปพบเขาเช่นนี้ ดูไม่งามเลยนะขอรับ!"
"ถูกแล้วขอรับท่านผู้เฒ่า ท่านเป็นถึงผู้อาวุโสรุ่นเก่าของสวนร้อยอสูรเรา เขาเป็นเพียงยอดฝีมือระดับจักรพรรดิเซียนคนหนึ่งเท่านั้น ยังไม่คู่ควรให้ท่านต้องร้อนรนรีบไปพบเขาขนาดนี้เลย!"
"ใช่แล้วขอรับ อย่าว่าแต่ซูฝานเลย ต่อให้ผู้อาวุโสของสำนักเฮ่าเทียนมาเอง ต่อหน้าท่านผู้เฒ่าก็ยังต้องทำความเคารพในฐานะรุ่นน้อง ซูฝานคนเดียวจะยิ่งใหญ่อะไรนักหนา..."
ทันใดนั้นเสียงพูดก็หยุดชะงักลง เพราะคนที่ผลักประตูเข้ามาเห็นซูฝานนั่งอยู่อย่างมั่นคงตรงข้ามกับประตูใหญ่ บนใบหน้ามีรอยยิ้ม ทว่าดวงตาล้ำลึกคู่นั้นกลับทิ่มแทงลึกเข้าไปในใจของทุกคน
ชั่วพริบตานั้น คนที่เพิ่งจะประจบสอพลอนายท่านผู้เฒ่าแห่งสวนร้อยอสูรอย่างไม่เลือกวิธี แม้แต่ยอดฝีมือระดับจักรพรรดิเซียนก็ยังเป็นเพียง 'แค่' ในปากของพวกเขา บัดนี้ต่างรู้สึกหนาวเหน็บในใจ กลืนคำพูดที่จวนจะหลุดจากปากกลับลงคอไปโดยไม่รู้ตัว