เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 1127 เรื่องเล่าของสองมารหมีลิง
“พี่ใหญ่ ข้าหิวแล้ว เดินไม่ไหวแล้ว...”
“เจ้าโง่ วัน ๆ รู้จักแต่กิน ตัวไร้ประโยชน์ ตัวไร้ประโยชน์... หือ?”
“สองมารหมีลิง” เห็นได้ชัดว่าเป็นไปตามข่าวลือ สติปัญญาบกพร่องอย่างมากจริง ๆ ขณะที่ซูฝานกำลังครุ่นคิด ทั้งสองคนยังคงกระซิบกระซาบกันอยู่ที่มุมห้องไม่หยุด และเนื้อหาที่พูดคุยก็ไม่ต่างจากที่ซูฝานได้ยินก่อนหน้านี้เลยแม้แต่น้อย
เมื่อคิดว่าทั้งสองคนนี้สามารถถกเถียงเรื่องเดิมไป ๆ มา ๆ อยู่ได้ตั้งครึ่งค่อนวัน ในใจซูฝานก็พูดไม่ออก ได้แต่เดินเข้าไปหาด้วยตัวเอง ยื่นของกินที่เพิ่งซื้อมาจากแผงค้าของเซียนแถวนั้นส่งให้
เป็นไปตามที่เขาคาดไว้จริง ๆ ทันทีที่อาหารปรากฏสู่สายตา ก็ดึงดูดสายตาของสองพี่น้องได้ในทันที
“พี่ชายทั้งสอง...”
เมื่อสังเกตเห็นประกายตาอันเร่าร้อนของเจ้าหมีที่เพิ่งจะบ่นหิวไม่หยุดหลังจากเห็นอาหาร ซูฝานก็ยิ้มเยาะในใจอย่างเย็นชา
ดูท่า “พี่ใหญ่” ที่พวกเขาพูดถึงก็ไม่ได้วางใจในตัวพวกเขาอย่างแท้จริง อย่างน้อยที่สุดก็ไม่ได้มองพวกเขาเป็นพี่น้องจากใจจริง