เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 1125 วายร้ายตัวจริง
ท้องฟ้าแจ่มใส สายลมอ่อนพัดโชยไกลนับพันลี้
ไม่รู้ว่าเป็นเพราะอารมณ์หรือไม่ ตอนที่ซูฝานยังอยู่ในห้องจึงรู้สึกว่าข้างนอกมืดครึ้มไปด้วยเมฆหมอก
จนกระทั่งก้าวพ้นประตูออกมา ถึงได้พบว่าที่แท้เป็นวันที่แดดจ้าสดใสไม่เลวเลย
ที่น่าแปลกคือแม้ดวงอาทิตย์จะแผดแสงจ้า แต่บนฟ้าสีครามสดกลับมีม่านเมฆบางเบาราวกับผ้าโปร่งคลุมอยู่อีกชั้น
แสงตะวันหลังจากถูกกรองชั้นหนึ่งสาดส่องลงบนร่างของเหล่าเซียนหน้าประตูสวนร้อยอสูร ให้ความอบอุ่นสบายตัวอย่างยิ่ง อีกทั้งยังช่วยคลายความทรมานจากไอร้อนแผดเผาไปได้บ้าง
นับว่าเป็นวันที่อากาศดียิ่งนัก
“พี่ฝาน พี่ฝาน!”
ดูออกได้ชัดเจนว่า แม้ความใกล้ชิดสนิทสนมในช่วงหลายวันมานี้จะทำให้ความรู้สึกระหว่างซูฝานกับลิ่วหลิงแน่นแฟ้นยิ่งขึ้น แต่อุดอู้อยู่แต่ในห้องทั้งวัน ก็ทำให้ลิ่วหลิงรู้สึกอึดอัดอยู่บ้างจริง ๆ
พอก้าวออกจากห้องมาได้ นางจึงดีใจราวกับเด็กตัวน้อย วิ่งกระโดดโลดเต้นวนเวียนรอบตัวซูฝานไปตลอดทาง พลางส่งเสียงเรียกพี่ฝานไม่หยุดปาก