เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 1118 ไม่ควรช่วยนาง
“เจ้าแก่คนนี้ตามมาเร็วขนาดนี้เชียวรึ?”
เมื่อได้ยินเสียงคำรามที่เต็มไปด้วยโทสะจนเกือบแหบพร่า ซูฝานก็ใจกระตุกวูบ
เขาไม่ได้กลัวเจ้าแก่แซ่เฉียนนั่น แม้อีกฝ่ายจะเป็นยอดฝีมือระดับจักรพรรดิเซียนเช่นกัน แต่ช่องว่างระหว่างจักรพรรดิเซียนด้วยกัน บางครั้งยังห่างไกลยิ่งกว่าความต่างระหว่างจักรพรรดิเซียนกับสุนัขตัวหนึ่งเสียอีก
จะพูดว่าขอเพียงซูฝานต้องการ เขาก็สามารถออมมือสู้กับเฒ่าเฉียนผู้นี้ไปได้สักร้อยปีโดยไม่ให้อีกฝ่ายระคายผิวเลยก็ยังได้
บางคราว การบดขยี้อย่างไร้ทางสู้ก็มิใช่การแสดงพลังที่ร้ายกาจที่สุด ทว่าการปั่นหัวเล่นในอุ้งมือต่างหากจึงจะใช่
ทว่า...
เมื่อคิดทบทวนอีกครั้ง คิ้วของซูฝานกลับค่อย ๆ ขมวดมุ่น
หากเป็นยามปกติ ตนเองจะประมือกับเฒ่าผู้นั้น ไม่ว่าอีกฝ่ายอยากเล่นท่าไหนเขาก็พร้อมเล่นด้วยทั้งสิ้น
ทว่ายามนี้ ข้างนอกกลับมีเพียงหลิงเอ๋อร์อยู่คนเดียว