เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 1093 คืนเดือนมืดลมแรงยามลงมือฆ่า
“ทุกท่าน ราตรีสวัสดิ์”
อวี่เหวินซื่อไหยืนขึ้น บนใบหน้ามีรอยยิ้มขออภัยระบายอยู่
“เจ้านี่มาตั้งแต่เมื่อไหร่กัน ทำไมข้าถึงไม่ทันสังเกตเห็นเลย”
ซูฝานที่นั่งอยู่แถวสามมองอวี่เหวินซื่อไห่ พลางลอบคิดในใจ
ดูท่าเมื่อครู่คงมัวแต่สนใจเรื่องของลิ่วหลิงจนลืมสังเกตคนรอบข้างไปเสียสนิท
“ยินดีต้อนรับทุกท่านสู่จวี้เป่าผิน ข้าขอพูดสักสองสามประโยค”
ท่ามกลางเสียงวิพากษ์วิจารณ์ของฝูงชน อวี่เหวินซื่อไห่ยิ้มบาง ๆ แล้วกล่าวต่อ
“งานประมูลในอีกสองวันข้างหน้า แม้จะจัดขึ้นที่จวี้เป่าผิน แต่ของที่จะนำมาประมูลนั้นข้าเองก็ไม่ทราบแน่ชัด ตระกูลอวี่เหวินจึงสนใจอยู่ไม่น้อยเช่นกัน ดังนั้นทุกท่าน… ต้องขออภัยด้วยแล้ว”
เมื่อได้ยินเช่นนี้ ชายชราผมเขียวก็แค่นเสียงฮึ ก่อนจะลุกขึ้นประสานมือคารวะ