กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 1015 โอสถเซียนขนานใหม่
ทั้งสองคุยเล่นกันในห้องอยู่พักหนึ่ง ก่อนที่ซูฝานจะลุกขึ้นยืนก่อน
"เดี๋ยวข้าต้องไปหาศิษย์หลานเมิ่งตง เจ้าพักผ่อนสักหน่อยแล้วค่อยกลับยอดเขาเสี่ยวหลินเถอะ"
"อืม ท่านไปทำธุระเถอะ เดี๋ยวข้ากลับเอง"
ซูฝานพยักหน้า แม้จะอาลัยอาวรณ์ความรู้สึกอบอุ่นเช่นนี้อยู่บ้าง แต่สุดท้ายก็ต้องไปจัดการธุระการงาน
เขาเดินออกจากเรือนน้อย พอพ้นประตูเรือนออกไป ก็เห็นเทพพิทักษ์ประตูยืนตระหง่านอยู่คนหนึ่ง
เมื่อเห็นฝานจื่อเฉินตาแดงก่ำสีหน้าอิดโรย ซูฝานก็ยิ้มเจื่อน ดูท่าคนผู้นี้คงนั่งสับสนกระวนกระวายใจมาทั้งคืนเป็นแน่
"อรุณสวัสดิ์ จื่อเฉิน"
"ผู้อาวุโสซู... อรุณสวัสดิ์ขอรับ..."
ฝานจื่อเฉินเอ่ยตอบด้วยน้ำเสียงแหบพร่าเล็กน้อย