กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 1003 มรรคาของซูฝาน
“ชิงจู๋? เจ้ามาอยู่ที่นี่ได้ยังไง?”
พอได้ยินเสียงร้อง ซูฝานก็จำได้ทันทีว่าผู้มาคือใคร
“ข้า...”
หลี่ชิงจู๋กำลังจะเอ่ยปาก ก็รู้สึกชาวาบไปทั่วหน้าอก ตามด้วยขาทั้งสองข้างอ่อนยวบจนแทบจะยืนไม่อยู่
“ท่าน...รีบปล่อยมือก่อนสิ”
“หา?! ข้าเอง ข้าผิดเอง ขอโทษที ๆ”
ซูฝานเพิ่งนึกขึ้นได้ว่ามือตัวเองยังจับค้างอยู่ จึงรีบปล่อยมือแล้วถอยหลังไปสองก้าวพร้อมกับอธิบาย
“เอ่อ คือข้าไม่ได้ตั้งใจ เจ้าฟังข้าอธิบายก่อนนะ ข้าแค่รู้สึกว่ามีคนอยู่ในห้อง ก็นึกว่ามีขโมยแอบเข้ามาน่ะ”
“ท่าน...!”